Tag Archive: afrikaans


Verwerk vanaf Ash Wednesday (Jim Burklo)

 

Liturg:            Op my voorkop

Gemeente:    ‘n Teken van die kruis

 

Liturg:            Gesmeer in vuur-verteerde as

Gemeente:    My afgebrande hubris-paleis

 

Liturg:            En ook veras, die geld

Gemeente:    Wat ek weg moes gee,

 

Liturg:            Die TV

Gemeente:    My keuse vir sintuigverdowing,

 

Liturg:            Die tapyt

Gemeente:    Waarop ek eintlik moes verskyn,

 

Liturg:            Die deure

Gemeente:    Wat ek eintlik vir ander  moes oop maak,

 

Liturg:            Die koeverte

Gemeente:    Wat ek eintlik vir liefdesbriewe moes gebruik het

 

Liturg:            Die uitgestalde boeke

Gemeente:    My gefeinsde aanspraak op insig

 

Liturg:            Die ongebalanseerde fotoalbums,

Gemeente:    My vergete oomblikke van swaarkry en mislukking

 

Liturg:            Die leë kalenders

Gemeente:    My versuimde afsprake aan die in nood

 

Liturg:            Die rusbank

Gemeente:    Van my verlamende oorgerustheid,

 

Liturg:            Die gemakstoel

Gemeente:    Van my luiheid,

 

Liturg:            Die hemde

Gemeente:    Persoonlik volgestop met eie trots,

 

Liturg:            Die ongeruilde skoene

Gemeente:    en ongedeelde reise saam met ander.

 

Liturg:            Op my voorkop

Gemeente:    ‘n Teken van die kruispad,

 

Liturg:            Waar ek kan wegdraai

Gemeente:    van die pad van verderf,

Gemeente:    Na die Weg van die Lewe.

 

(verwerking deur Hanno Langenhoven)

Advertisements

Vrygewige God, U het hierdie wêreld geskep vir almal om in te deel

Buig oop ons geklemde hande om te laat gaan van gierigheid wat die armes beroof

Blaas skoon ons ore om die pyn en angs te kan hoor van hulle wat uitroep vir geregtigheid

Ontbind ons harte om diegene wat deur skuld gevange gehou word te kan herken

Ontsluit ons lippe om die jubeljaar uit te roep, hier en nou

Mag ons versorging deeglik en ons eensgesindheid tasbaar wees

Mag hierdie gemeenskap ‘n teken van hoop wees

Want nou is U genadetyd

Vertaal vanaf gebed in die gebedeboek van St Michael’s Parish, Liverpool, Engeland.

Gevind in Wisdom is Calling (p. 57 edited by Geoffrey Duncan)

Die laaste jaar of wat was, en hou aan om te wees, moeilik. Ek is diep oortuig van my roeping om vir God in die kerk te werk. Ten einde om te antwoord op die roeping het ek oor die laaste dekade van my lewe honderde duisende rande spandeer en baie uur opgeoffer. Elke sent en elke minuut was, en is, die moeite werd. Nou wag ek vir ‘n geleentheid om my roeping, passie, en gawes uit te leef, al meer as twaalf maande lank.

 Elke tweede week wag ek vir die Kerkbode om te sien waar nuwe poste oopgaan, elke tweede week doen ek aansoek vir poste in Gauteng, in die Kaap, in die stad, op die platteland, in Suid-Afrika, in Namibië, vir vol poste, kontrakposte, en jeugwerkposte. Saam met elke dekbrief wat geskryf word en elke CV wat by ‘n epos aangeheg word, ontstaan daar die hoop dat dit dalk die plek is waar ek en my vrou op ‘n besonderse manier deel van ‘n gemeenskap kan raak.

 En dan kom die ontnugtering. Meeste van die tyd word die aansoek nie eers erken nie, so 10 – 15% van gemeentes antwoord op die aansoek, en uiteindelik; die teleurstelling van ‘n onsuksesvolle aansoek. Weereens word dit in min gevalle gekommunikeer en moet ‘n mens maar in die Kerkbode lees dat die pos gevul is. Daar waar die “jammer-jy-is-onseksusvol-maar-die-Here-weet-waar-Hy-jou-wil-gebruik-briefie-seen-vir-jou-bediening-brief” wel kom verpletter die hoop van dalk-die-keer verpletter in ‘n jammer-jy-is-nie-goed-genoeg nie.

 En ja, ons almal verstaan dat baie mense aansoek doen, en ja dat elkeen nie noodwendig die regte fit is nie, maar dit is moeilik om dit nie persoonlik op te neem nie. Roeping en teologie is nie iets wat apart staan van ‘n persoon se diepste kern nie, altans nie vir my nie. My teologie kom vanuit my diepste oortuiging, my roeping is deel van my kern identiteit, en wie ek is en wat ek doen is die resultaat van my geloof in Christus en Sy werk in my lewe. So na ‘n jaar se onsuksesvol-briewe en geen antwoorde is dit baie moeilik om aansoek te doen vir nóg ‘n pos met die wete dat dit dalk kan einde in nóg ‘n nee.

 En dan die bemoedigende woordjies, “hou net aan hoop”, “hou net aan glo”, “die Here laat alles ten goede mee werk” ensovoorts. Dit help nie, dit werk nie. Na studieskuld en lewensonkoste en ‘n gebrek aan ander werk, as deel van die werklose statistiek, is ek finansieel kniediep in die moeilikheid en die uurglas se sandjies baie laag. Moed hou, aan hou glo ten midde van ‘n oenskynlik onafwendbare krisis, skuldgat, en op straat sit, en 62 siklusse van hoop en verpletterde hoop is ‘n baie waterige soppie.

 En natuurlik is daar die ander klompie stemme. “Dit is jou eie skuld”, “jy is nie betrokke by ‘n gemeente nie”, “gaan plant ‘n kerk”, “doen iets anders”, “gaan na jou ouerhuis toe en raak betrokke by jou tuisgemeente”, “proponent is te kieskeurig” en “jy wil nie werklik werk nie”, en “dit is nou maar hoe dit is, dit is die lewe” ensovoorts. Hoe genadeloos, sonder liefde, en arrogant kan ‘n mens raak. Niemand praat van proponent, soos myself, wat aansoek doen vir kelner werk, koffie rep werk, bel sentrum werk, HR posisies en vele meer nie. Niemand dink aan die proponent wat elke geleentheid om te werk aangryp nie, al is dit soos in my geval om, op ‘n maand kontrak, in ‘n industriele wassery te werk. Die vraag is uiteindelik wat is ek, en ander proponente bereid om te doen?

 Die antwoord is redeilk maklik, ons is bereid om enige iets te doen, om selfs uitgebuit te word. Ons wil dien, ons wil werk, ons wil antwoord op ons roeping. Ek byvoorbeeld, en ek is seker baie ander proponent, is bereid om as ‘n jeugwerker te werk teen ‘n klein salaries. Ek is nie ‘n student nie, ek het bietjie meer opleiding as hulle en selfs ‘n bietjie meer lewenservaring, maar nietemin is ek bereid om te werk teen ‘n student se salaries, want dit gee aan my ‘n stukkie menswardigheid terug. Ek is bereid om in gemeentes te werk teen ‘n kwart of ‘n derde salaries en nogsteeds ‘n voldag in te sit. Hoekom, dit help dit gemeente, dit gee my ‘n plek om my roeping uit te leef en te dien, dit gee ook ‘n stukkie menswardigheid terug. Ek is bereid om in ‘n kerkkantoor te werk, die vaktotum te wees wat so af en toe preek, ek is bereid om die dominee of dominees van die gemeente te ondersteun, ek is bereid om meer as een gemeente te dien wat nie ‘n dominee kan bekostig nie. Ons moet ook eet, maar geld is was nog nooit die oorweging vir dien nie. En as ek nie in die kerk werk kry nie, is ek bereid om enige iets te doen wat ‘n salarissie verdien, om in die eerste plek te dien in my familie, om te sorg dat my vrou en kind(ers) versorg is, om my roeping ten volle uit te leef in die kleinste en intiemste vorm van kerk.

 En dit is dalk die grootste frustrasie om te weet wat die diepte van my bereidheid is, om my tyd en energie selfs gratis aan te bied (wat ek en ander proponent al gedoen het), en nogsteeds nie ‘n geleentheid te kry nie. En na die soveelste onsuksesvolle aansoek kom die gedagte; dalk is die enigste uitweg die keuse is tussen selfmoord of die moord van roeping. Tog is selfmoord nooit ‘n opsie nie, en hoe vermoor ‘n mens ‘n roeping sonder om selfmoord te pleeg? En dan staan ‘n mens maar op in die oggend, struikel voort in die woestyn, en gaan slaap aan die einde van die dag met ‘n terugblik wat nog ‘n dag van genade en hoop openbaar. Maranatha

Beste NG teologie student by Tukkies,

Na aanleiding van Ferdie Mulder se stukkie raad aan jou het daar ook by my ‘n diep begeerte ontstaan om aan jou ‘n briefie te skryf. Van Ferdie kan ‘n mens sekerlik dieselfde toegee as wat hy met Dr André Bartlett doen, iemand wat reeds wyd en syd bekend is, nie net vir die gebeurtenisse van 2006 nie, maar ook as outeur en internasionale student.  Sy raad aan die einde van sy briefie is uitstekend en ek wil dit ten volle ondersteun, ek herhaal dit graag met ‘n klein beitjie kommentaar (telkens in hakkies):

“Paar wenke indien jy dalk belang stel:

1. Moenie ‘n lui student wees nie. Lees altyd weier as jou voorgeskrewe werk! (en moet nooit ophou nie, al is jy eendag klaar met jou grade, lees ook wetenskap, geskiedenis en sommer baie wyer as dit ook)

2. Werk kliphard in Grieks en Hebreeus – op die lang duur sal jy nie spyt wees nie! (Amen, onthou dit is antieke dokumente waarmee jy gaan werk!)

3. Moenie alles vir soetkoek opeet wat as die “nuwe konsensus”, “nuut” of “kreatief” voorgehou word nie. Hiermee saam: onthou, daar is vriendelike en aangename mense wat dinge glo en leer wat jy weet Jesus nie gelukkig maak nie. (moet NIKS vir soetkoek opeet nie)

4. Onthou: baie wêreldklas teoloë glo met integriteit in ‘n Jesus wat nie net mooi wyshede geleer het nie, maar ook maagdelik verwek is, gekruisig is vir ons sondes en opgestaan het teen die dood toe hy letterlik uit die graf opgewek is.  Gaan soek hierdie wêreldklas teoloë se boeke as dit nie voorgeskryf word nie. (wêreldklas teoloë gebruik gereeld dieselfde woorde met uiteenlopende betekenisse, maak seker jy weet hoe hierdie wêreldklas teoloë hul woorde gebruik, dit is waar van alle mense)

5. Soek daardie geestelike leiers op wat jou gaan aanspoor om regtig naby die Here te lewe en vrugbaar te wees in Sy Koninkryk. (akoord! Mentors is van kardinale belang.)

6. Die heel belangrikste: onthou jou daaglikste persoonlike stiltetyd met die Here. Dít het menige studente al deur moeilike tye gedra. (En stiltetyd beteken om soms heeltemal stil te bly, minder te praat, meer te luister, minder te jaag, meer asem te haal.)

7. Soms kos dit guts om alleen vir die Here op te staan. (Dit kos altyd guts om vir die Here op te staan, alleen of in ‘n groep, indien jy dit doen, mag jy dalk vervolg word)”

Deurlopend vra hy dat jy krities ingestel moet wees op dit wat jy gedoseer gaan word asook ten opsigte van dit wat jy gaan lees. Dit is sekerlik die grootste waarheid van alles. Uiteindelik is ‘n kritiese en oop gemoed een van die onontbeerlike stukkies gereedskap in die teologiese gereedskap wat jy in die komende jare gaan ontwikkel en leer om te gebruik. Jy word alreeds gevra om dit te doen in terme van Ferdie (en ook my eie) briefie.

Aangaande Dr André Bartlett se aanstelling. Daar is altyd diegene wat ongelukkig is met enige aanstelling, ongeag hul teologiese standpunte. Die teenoorgestelde “teologiese kamp” gaan amper altyd ongelukkig wees, maak nie saak of dit nou liberaal of konserwitief is nie. Wat belangrik is, is dat jy die moeite maak om elkeen van jou dosente en begeleiers persoonlik te leer ken. Ek het die voorreg gehad om by meer as een universiteit in Suid-Afrika te studeer en oor ‘n tydperk van meer as ‘n dekade. Die een ding wat ek weet is dat elkeen van die dosente wat ooit voor my in ‘n klas gestaan het opregte gelowiges is met ‘n diep begeerte om Christus beter te ken en te volg asook om die Woord van God beter te verstaan en dit van toepassing te maak vir die tyd waarin ons leef. Dit gaan uiteindelik ook jou werk wees as opgeleide teoloog in ‘n gemeente.

Wees versigtig vir die gebruik van terme soos “oud” en “nuut”, “liberaal” en “konserwatief” en ander kassies waarin ons graag mense en hul teologieë wil sit. Die lewe, asook die teologie is nie ‘n eenvoudige wêreld nie en die oomblik as ons iemand in ‘n kassie gesit het, hoor ons nie werklik wat hulle sê nie, maar dit wat ons onder die kassie verstaan.

Jy gaan nie met alles saam stem nie, dit is hoe dit hoort! Dit gaan van tyd tot tyd uiters moeilik en uitdagend wees, dit is hoe dit hoort! Jou geloof gaan uitgedaag word, dit is hoe dit hoort! Dit alles gaan maak dat jy groei, dit is ook hoe dit hoort! Onthou Ferdi se raad, in tye wat dit moeilik gaan, maak erns met jou stiltetyd, maak erns met jou studies, ek wil graag bylas, maak erns met jou verhoudings met jou dosente, veral met die wat jy verskil. Kry ‘n mentor, want ons hoort in ‘n gemeenskap en teologie, soos die lewe, is nie ‘n alleen-reis nie. En onthou altyd, wanneer jy lees, lees ook dit wat nie geskryf word nie raak.

Moenie ‘n kloon raak nie, groei, ontwikkel, lees, leer, dink en bid. Raak die persoon wie jy geskape is om te wees, ook in jou teologie, jy is uniek! En moenie vergeet nie, geniet kampus, geniet varsity, geniet een van die lekkerste tye van jou lewe, gryp dit aan, en gee altyd dankbare lof aan die Een wat vir jou die voorreg gun om die opwindende reis te onderneem.

Vriendelike groete

Hanno Langenhoven

BTh (Stellenbosch ’99-‘04); M.Div. (met lof) (Pretoria ’10-‘11); M.Th. (Pretoria ‘12)